Jozef Badal blikt terug op Santokhi:
De grauwe mist
Door Jozef Badal (CDA Amsterdam politicus)
Op 22 november
werd John F. Kennedy, president, ontnomen van zijn leven in Dealey Plaza,
Dallas, Texas, Verenigde Staten.
Het afschuwelijke bericht van zijn heengaan hing als een grauwe mist over de
wereld.
Ook ik waande mij in deze mist als 15-jarige tiener, die deze president als een
toonbeeld voor de wereld zag, en die ineens van het toneel was verdwenen.
Een niet te
beschrijven verdriet dat ik niet kon plaatsen. Het was een aantal duizend
kilometer verder. Ik was geen getuige en ik was ook geen deelgenoot aldaar.
Toch sneed dit gevoel als een onbehagen. Een plotseling verlies, het
uiteenspatten van een droombeeld en verlatenheid.
Het beeld van de
grauwe mist is terug bij het overlijden van ex-president Chan Santokhi.
De welbespraakte, intelligente, overtuigende en altijd stralende
persoonlijkheid, die menigeen kon overhalen om zijn overtuiging te delen, heeft
nu een grauwe mist achtergelaten.
Vele
ontmoetingen heb ik niet gehad, wel enkele bijzondere momenten heb ik mogen
delen.
Het eerste moment dat ik hem benaderde, ging over een groep oud-bewoners van
Albina om steun te kunnen krijgen voor de herbouw van Albina. Hij was toen nog
geen president. Een aantal van deze initiatiefnemers is al overleden.
De toezegging
was zeker, als de omstandigheden het hem zouden toelaten. Ondertussen hadden
een aantal architecten een workshop in deze omgeving georganiseerd. Een
Surinaamse kunstenaar uit Nederland die hieraan meedeed, won een prijs voor de
beste creatie!
Hoeveel aandacht Albina heeft gekregen in zijn periode als president heb ik
niet kunnen achterhalen. Wel weet ik dat dit gebied de aandacht heeft
getrokken!
De
immigratieviering van de Hindostaanse contractarbeiders in 2018 in het
Bisschopshuis te Paramaribo, waarbij een delegatie van zijn partijgenoten
aanwezig was, heeft mij een beeld van hem doen ervaren waarin een
persoonlijkheid zichtbaar werd die in een overtuiging geloofde waarin visie en
dienstbaarheid verscholen lagen.
De latere
ontmoetingen in Amsterdam hebben mij steeds overtuigd van een persoonlijkheid
die dienstbaarheid betrachtte in het belang van zijn samenleving.
De functie van
het presidentschap beperkte mij in de ontmoetingen, daar protocollen en de
nodige plichtplegingen beperkingen vormden.
Echter, de media hielpen mij hem hierin te blijven volgen. Een hoogtepunt heb
ik altijd gevonden: zijn aanwezigheid in de Kathedrale Basiliek van Sint Petrus
en Paulus te Paramaribo bij de veiling van de hoogtepunten van het jaar,
wanneer daar aanleiding toe was.
Zijn eerste
formele bezoek aan Nederland en de daarbij behorende plichtplegingen hebben
door zijn handelen de mist doen opklaren in de verhoudingen tussen landen. De
banden werden aangesterkt en er werd perspectief neergezet!
Ik kon geen
betere supporters van hem hebben dan de leden van mijn gezin. Alle nieuwigheden
werden gevolgd. De een attendeerde de ander op de bewegingen die hij op het
veld maakte!
Door sommigen
is de voormalige president verguisd. Juist dit en de kritische pers hebben voor
hem als bakens gediend om zijn visie goed neer te kunnen zetten. De wordende
natie heeft haar eigen dynamiek, waar blauwdrukken van een neergezette
samenleving nergens te vinden zijn in de wereldhistorie. Misschien wel in een
laboratorium als experiment!
De grauwe mist
zal op een bepaald moment klaren. Hoop en vertrouwen zullen als leidraad moeten
gelden om het licht te kunnen zien! Ondertussen moeten we het hebben van het
moment van verslagenheid.
.JPG)
