Hechte vriend Robby Makka over Chan
Santokhi:
“Hij blijft mijn mattie, ook na
zijn dood”
De voormalige Surinaamse president Chan Santokhi
is maandag 30 maart overleden. Zijn overlijden markeert het einde van een lange
carrière in dienst van recht, bestuur en samenleving. Vanuit verschillende
hoeken wordt met verdriet gereageerd op het verlies van een leider die voor
velen meer was dan alleen een politicus.
Een van de mensen die hem het langst en het meest
intensief heeft gekend, is Robby Makka. Hij sprak dinsdagochtend kort over zijn
verdriet:
“Mi broko… ik ben kapot. We hadden wekelijks contact, over familie,
staatszaken, politiek, leiderschap en de diaspora.”
Makka, voormalig voorzitter van de Chan Santokhi
Foundation, kende Santokhi al meer dan 35 jaar, vanaf diens beginjaren als
jonge politieman van 23 jaar. Hun band bleef al die jaren hecht. “Hij blijft
mijn mattie, ook na zijn dood.”
Staatscrematie
en eerbetoon
Volgens Makka verdient Santokhi een afscheid van
de hoogste staatsrechtelijke orde. Hij pleit voor een staatscrematie, in
overleg met de directe familie en de Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP).
“Chan verdient een staatscrematie. Als gekozen
wordt voor crematie, kan dit ook openbaar plaatsvinden volgens hindoestaanse
rituelen. Dat is emotioneel en cultureel van grote betekenis,” aldus Makka.
Een dergelijke ceremonie zou volgens hem een
combinatie moeten zijn van protocollaire staatsregels en religieuze tradities.
“Er moet respect zijn voor zijn legacy, zijn privéleven en zijn uiterste
wensen.”
Leven in
dienst van recht en gemeenschap
Santokhi stond bekend als een man van wet en
recht. Hij begon zijn loopbaan bij de politie en was later ook docent aan de
politieacademie. Daarnaast was hij actief binnen de hindoestaanse religieuze
gemeenschap als lid van de Arya Samaj.
Gedurende zijn carrière groeide hij uit tot een
van de meest prominente politieke leiders van Suriname, met een sterke focus op
rechtvaardigheid, bestuur en maatschappelijke verbinding.
Persoonlijk
verlies
Voor Makka overheerst naast het publieke verlies
vooral het persoonlijke gemis. Kort na het nieuws van het overlijden liet Makka
weten met spoed naar Suriname te reizen.
“Voor mij is dit niet alleen een leider die we
verliezen,” zegt hij. “Dit is iemand met wie ik een leven lang heb gedeeld,
gesprekken, ideeën, vriendschap. Dat valt niet in woorden te vatten.”
.JPG)
