EM

 

Wandelaar Frank Kanhai over Santokhi:

“Zijn woorden lopen voor altijd met mij mee”

Chan Santokhi is maandag 30 maart overleden. Santokhi was voorzitter van de Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP), parlementariër en diende als president van Suriname van 2020 tot 2025.

Met zijn overlijden verliest Suriname een invloedrijk politicus die decennialang een prominente rol speelde in het politieke en maatschappelijke leven van het land.

Reactie: Frank Kanhai

Sportman Frank Kanhai deelt een persoonlijke herinnering aan zijn laatste contact met Santokhi:

“Sommige woorden zijn klein van omvang, maar groot in betekenis. Ze komen binnen op een moment dat je ze nodig hebt, en blijven daarna in je hart nagalmen.”

Hij ontving na de gemeenteraadsverkiezingen een kort, maar betekenisvol bericht van Santokhi:

“Je hebt je best gedaan en door blijven strijden 👍🙏🏾”

Volgens Kanhai zat juist in die eenvoud de kracht:

“Meer niet. Geen lange analyse, geen groot verhaal. Maar juist in die eenvoud lag de kracht. Het waren woorden van bemoediging, van erkenning en van vertrouwen.”

Een band buiten de politiek

Voor Kanhai was Santokhi meer dan een politicus:

“Voor veel mensen was Chan Santokhi oud-president van Suriname, een bestuurder, een publieke figuur. Voor mij was hij ook iemand anders: een wandelvriend.”

Hun band ontstond niet in formele settings, maar tijdens gezamenlijke wandelingen:

“Niet aan vergadertafels of in formele zalen, maar wandelend. Stap voor stap, naast elkaar.”

Juist die momenten maakten indruk:

“Zonder haast. Zonder podium. Zonder afstand. Wandelend zie je de mens achter de functie.”

Verbinding door beweging

De gezamenlijke wandelingen gingen verder dan alleen sport, vertelt Kanhai:

“Onze gezamenlijke wandelingen, in Nederland en later ook in Suriname, waren voor mij meer dan activiteiten. Ze stonden symbool voor iets groters. Voor gezondheid. Voor ontmoeting. Voor saamhorigheid.”

In onder meer Nickerie, Paramaribo en Commewijne zag hij hoe krachtig die verbinding kon zijn:

“Wandelen werd een middel om bruggen te slaan tussen mensen, tussen generaties en tussen werelden.”

De betekenis van een laatste bericht

Het laatste appbericht van Santokhi heeft voor Kanhai inmiddels een diepere lading gekregen:

“Nu hij er niet meer is, krijgen die paar zinnen voor mij nog meer betekenis.”

Hij ziet er de essentie van Santokhi in terug:

“Daar spreekt geen afstand uit, maar nabijheid. Geen formaliteit, maar menselijkheid.”

Dankbaarheid en afscheid

Het overlijden van Santokhi raakt hem diep:

“Het verdriet om zijn overlijden is groot. 67 jaar is nog jong. En juist daarom voelt het afscheid hard en onwerkelijk.”

Toch overheerst ook dankbaarheid:

“Dankbaarheid dat ik hem persoonlijk heb mogen kennen. Dankbaarheid voor de gesprekken, de wandelingen, de samenwerking en de vriendschap.”

Woorden die blijven

De boodschap van Santokhi blijft volgens Kanhai voortleven:

“Sommige mensen laten iets tastbaars na. Anderen laten woorden achter die blijven leven.”

Hij besluit met een persoonlijke boodschap:

“Je hebt je best gedaan en door blijven strijden. Ik zal die woorden blijven meedragen.”

“Rust zacht, Chan. Onze wandelingen zijn voorbij, maar jouw woorden lopen voor altijd met mij mee.”