Brief aan Tweede Kamer: verruiming termijn behoud ouderenuitkering bij verblijf in Suriname
Surinaams-Nederlandse ouderen met een
AIO-uitkering moeten voortaan maximaal zes maanden per jaar in Suriname kunnen
verblijven zonder hun uitkering te verliezen. Die oproep doen Ram Rambaratsingh
en Ramon Ramsodit in een formele brief aan de Tweede Kamercommissie Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en aan minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Nu mogen ontvangers van de Aanvullende
Inkomensvoorziening Ouderen (AIO) maximaal dertien weken per kalenderjaar in
het buitenland verblijven met behoud van uitkering. Wie langer wegblijft, raakt
de uitkering voor de resterende periode kwijt. Volgens de briefschrijvers pakt
die regel onevenredig uit voor ouderen die in Suriname zijn geboren en sterke
familiebanden hebben met hun geboorteland.
‘Strikte regel
belemmert welzijn’
In de brief, gedateerd 12 februari 2026, pleiten
de initiatiefnemers voor verruiming van de maximale verblijfsduur van dertien
weken naar zes maanden per jaar. Volgens hen draagt een langer verblijf in een
warm klimaat bij aan het fysieke en mentale welzijn van ouderen. Zij wijzen
onder meer op vermindering van seizoensgebonden klachten zoals depressieve
gevoelens, luchtweginfecties en valrisico’s.
Daarnaast benadrukken zij het belang van sociale
banden. Veel Surinaamse Nederlanders hebben nog familie in Suriname. Een
verblijf van zes maanden zou familiebanden versterken en gevoelens van
eenzaamheid tegengaan.
Geen extra
kosten voor de schatkist
De briefschrijvers stellen dat de voorgestelde
verruiming geen extra financiële lasten voor de overheid met zich meebrengt,
omdat de hoogte van de AIO-uitkering gelijk blijft. Zij suggereren zelfs dat
gezondere en gelukkiger ouderen mogelijk minder gebruik maken van zwaardere
zorgvoorzieningen, waardoor de druk op onder meer de Wmo en curatieve zorg kan
afnemen.
Ook vragen zij aandacht voor wat zij het
“AOW-hiaat” noemen. Veel Surinaamse Nederlanders kwamen rond de
onafhankelijkheid van Suriname in 1975 naar Nederland en bouwden daardoor een
onvolledig AOW-pensioen op. Volgens de brief worden zij dubbel geraakt: door
een lager pensioen én door beperkingen in hun mogelijkheid om langere tijd in
hun land van herkomst te verblijven.
‘Onredelijke
beperking van bewegingsvrijheid’
Tot de onafhankelijkheid waren Surinamers burgers
van het Koninkrijk der Nederlanden, schrijven de initiatiefnemers. De huidige
strikte handhaving van de dertienwekenregel voelt voor deze generatie volgens
hen als een onredelijke beperking van hun recht om banden met het geboorteland
te onderhouden.
Zij spreken van een beleid dat door velen wordt
ervaren als een belemmering van de bewegingsvrijheid en dat ouderen ontmoedigt
om belangrijke familiebanden en hun welzijn in hun laatste levensjaren te
onderhouden.
Voorstel voor
pilot
Om de effecten inzichtelijk te maken, stellen
Rambaratsingh en Ramsodit voor om een pilot te starten of de Participatiewet
op dit punt aan te passen voor deze specifieke groep. Volgens de brief gaat het
om 7.081 personen (stand december 2025). Een pilot van bijvoorbeeld twee jaar
zou de effecten op welzijn en zorgkosten meetbaar kunnen maken, zonder dat dit
direct precedentwerking heeft voor andere groepen.

