Open statement Barryl Biekman aan premier Rob
Jetten over de rol van Den Haag als Stad van Vrede en Recht
Excellentie,
Nederland lijkt te worstelen met de oorlogszucht
die de wereld al jaren teistert en die op dit moment een nieuwe climax lijkt te
bereiken. We kijken ernaar en laten het gebeuren.
Woorden en gelaatsuitdrukkingen spreken
boekdelen.
U worstelt. U baalt behoorlijk om het zo plat te zeggen, althans dat is de
indruk die u wekt.
Misschien ook vanwege de neveneffecten op de
gezondheid van mensen die dagelijks via de media worden geconfronteerd met
beelden van onbeschrijfelijk geweld in verschillende regio’s van de wereld.
Geweld dat zijn weerga nauwelijks kent. In het Midden-Oosten spant het
momenteel de kroon.
Maar wat zeggen Nederlandse politici en
aanverwante autoriteiten eigenlijk?
Neem bijvoorbeeld Jaap de Hoop Scheffer. Luister
hier:https://youtu.be/9goih_WCbGc?is=3YSTAQ9eEy-70322
Mensen gaan niet alleen dood door het directe
oorlogsgeweld. Ze gaan ook — so to speak — ten onder aan de
neveneffecten ervan: aan verontwaardiging over uitspraken, aan meningen, aan
gevoelens van machteloosheid.
Want wat zeggen De Hoop Scheffer en, in zijn
spoor, Bontebal? Wat zeggen Brekelmans en Paternotte, wellicht iets genuanceerder? Wat zeggen de
ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken precies?
En wat zegt u zelf?
Het antwoord lijkt vaak te luiden: “We hebben
begrip.”
Maar dat begrip lijkt vooral betrekking te hebben
op de argumentaties die worden gebruikt om dat begrip te rechtvaardigen. Het
soms opvallend hoge slijmgehalte dat daarbij komt kijken.
Wat zegt dat over de drie machten, de trias politica?
Zouden burgers op elk niveau van de maatschappij
het recht in eigen hand mogen nemen wanneer hun iets wordt aangedaan? Zelfs
wanneer we het slechts hebben over het niveau van city of gemeentelijke
diplomatie?
Waarom hebben we immers verdragen, wetten,
verordeningen en algemene maatregelen van bestuur?
En waarom zouden we waarde hechten aan leiders
die anderen tot op het bot kleineren en tegelijkertijd weinig respect lijken te
tonen voor het internationaal recht in de ruimste zin van het woord?
Is politieke onderdanigheid niet juist een
garantie voor groeiend disrespect voor datzelfde recht?
Intussen zien we u, minister-president, zichtbaar
worstelen.
U baalt, begrijpelijk, van het faillissement dat geen enkele wereldleider er
momenteel in slaagt de escalerende geweldsspiraal via diplomatie te stoppen.
We laten het de mensheid, de planeet en het
klimaat simpelweg overkomen.
U was toch van Planetrepair?
Toch horen we steeds weer dezelfde formuleringen:
“Wij hebben begrip, want…”
“Wij hebben begrip, omdat…”
Maar wanneer het gaat over de schending van het
internationaal recht, lijken velen niet te beseffen dat zij met dergelijke
antwoorden zichzelf in de voet schieten.
Dan lijkt plots ook de betekenis van Den Haag als
Stad van Vrede en Recht vergeten.
Want waar velen, mijzelf inbegrepen, naar zoeken,
is de waarde van Den Haag. De waarde van Nederland in het perspectief van
begrippen als recht, vrede en veiligheid.
Als burger wil je uiteindelijk trots kunnen zijn
op wat Nederland uitdraagt. Op de kernwaarden die ook door burgemeester Van
Zanen geacht worden te worden bewaakt.
Maar spoort het huidige handelen nog wel met die
waarden?
Den Haag noemt zich de Stad van Vrede. Vanwege
het Vredespaleis.
Maar hoe moeten we de woorden uit dat gebouw interpreteren wanneer schendingen
van het internationaal recht ondertussen gewoon doorgaan?
Daarom, excellentie minister-president Jetten:
verstandiger lijkt het mij dat u kiest voor een koers die de kernwaarde van
Nederland als land waar de Stad van Vrede en Recht gevestigd is daadwerkelijk
weerspiegelt.
Dat betekent vooral dat u zich niet laat
verleiden tot het mede uithollen van het begrippenkader waarop dat recht is
gebaseerd.
Geef de wapenwedloop geen kans.
Uiteindelijk is het de natuur die met de mensheid
zal afrekenen wanneer Planetrepair niet in samenhang wordt gezien met
herstelstrategieën op het gebied van klimaatverandering.
U heeft de sleutel in handen om. om het beeldend
te zeggen, de natuurgoden, wat en wie zij ook mogen zijn, gerust te stellen.
Wees vooral de leider die de menselijke
waardigheid voor ogen houdt.
Want de vernietiging van de mensheid draagt niet
bij aan het herstel van klimaat en planeet.
.JPG)
