Suriname
Elfde Regio Diaspora Council (deel 5)
door dr.
Barryl Biekman
In deze
artikelenreeks belichten we het document van de Suriname
Elfde Regio Diaspora Council, opgesteld door dr. Barryl Biekman, en de
betekenis ervan voor Suriname en haar wereldwijde gemeenschap. Dit is deel 5 van
de reeks.
- HET PROFIEL VAN DE SURINAAMSE DIASPORA IN KORT BESTEK
-
De Migratie
Ruim de helft van de
bevolking van Suriname woont in Nederland. Er zijn verschillende opvattingen
over de migratie van Surinamers naar Nederland wanneer je dat aan Surinamers
vraagt. Sommigen noemen de economische
redenen als motief inclusief studiedoeleinden (vanaf de jaren 40 van de vorige
eeuw). Daarnaast wordt genoemd gezinshereniging. Weer anderen noemen als
oorzaak de staatkundige onafhankelijkheid van de republiek Suriname en
verschillende andere politieke redenen. Hoe zat het ook alweer?
Gerefereerd wordt aan de volgende ontwikkelingen en gebeurtenissen.
-
In historisch perspectief
Met de oprichting van de
sociaal culturele Vereniging Wi Egi Sani in 1959, gevolgd door de oprichting
van de Partij Nationalistische Republiek in 1961, werd het streven naar de
staatkundige onafhankelijkheid van Suriname ingeluid. Dit, met als gevolg veel
tegenstand voor de onafhankelijkheid vooral van de zijde van de Volks
Hervormende Partij (VHP). De acties tegen de onafhankelijkheid bereikten hun
hoogtepunt toen de Partijleider van de VHP (wijlen) Jagernath Lachmon, zich
hevig verzette tegen de door Nederland goedgekeurde plannen voor de volledige
staatkundige onafhankelijkheid van Suriname. Het Nederlandse parlement stemde
uiteindelijk toch nog in met de staatkundige onafhankelijkheid van Suriname. In
een buitengewone Statenvergadering in 1975 tekenden voor Suriname (wijlen)
Henck Arron en voor Nederland (wijlen) Joop Den Uyl de overeenkomst.
Voorafgaand aan de
staatkundige onafhankelijkheid van Suriname, was er sprake van een exodus van
migrerende Surinamers (ruim 250.000) naar Nederland en naar andere delen van de
wereld zoals het Caribische gebied en de Verenigde Staten van Amerika. Vooral
door Surinamers van Hindoestaanse afkomst. De anekdote gaat dat deze
bevolkingsgroep bang was om na de staatkundige onafhankelijkheid door Afrikaans
Surinaamse machthebbers overheerst te worden.
Voor de hiervoor genoemde
periode was er sprake van een gestructureerd beleid ten aanzien van vertrek van
Surinamers naar Nederland, onder andere wegens studiedoeleinden, ook omdat voor
het volgen van bepaalde studie(s)/richtingen Surinamers waren aangewezen op
buitenlandse instituties waaronder universiteiten. In dit kader werden er
studiebeurzen beschikbaar gesteld. Niet iedere student keerde helaas terug naar
Suriname om daar het land te dienen.
Andere markeringen in de tijd die genoemd worden als motief om uit Suriname te vertrekken betreffen de periode van de “Staatsgreep in 1980” (25 februari) door (onder)officieren van het Surinaamse leger. Surinamers verlieten toen het land en vestigden zich in Nederland (de grootste
groep) enerzijds en in Frans Guyana, de Verenigde Staten van Amerika en Curaçao, anderzijds. De “decembermoorden” worden ook genoemd als motief dat families en individuen vluchtten uit Suriname en asiel aanvroegen onder andere in Nederland.
-
Populatie Surinamers in Nederland
De schatting is, dat er 335.799[1]
Nederlanders van Surinaamse afkomst inclusief de tweede generatie woonachtig
zijn in Nederland. De meesten wonen in de vier grote steden te weten: waarvan
in Amsterdam de meesten gevolgd door Rotterdam en Den Haag.
Naar etniciteit kent Den Haag een grote populatie van Hindoestaanse
Surinamers. Naast Den Haag staat Utrecht bekend als de gemeente waar Hindoestaanse
Surinamers de grootste groep vormen onder de Utrechtse Surinaamse
bevolkingsgroep. In Rotterdam en Amsterdam wonen de meeste Afrikaanse
Surinamers[2]
en zijn er nagenoeg in alle steden naar etniciteit geredeneerd verschillende
Surinaamse bevolkingsgroepen te vinden. Surinaamse ‘afstammelingen’ wonen in
heel Nederland.
De grootste groep qua leeftijd zijn de 31-45-jarigen (24%),
gevolgd door de 46-60 (20%); 20-30-jarigen (18%); boven de 61 (16%); jonger dan
20 (22%).
-
Kennis, Kennissen en Netwerken
De Surinaamse Diaspora in Nederland kenmerkt zich door expertise op de
volgende gebieden te weten:
-
politiek, bestuur en beleid;
-
economie, arbeidsmarkt- en
werkgelegenheid, handel (er is veel bedrijvigheid; reisbureaus,
vastgoedbedrijven; advocatuur en notariaten; Surinaamse toko’s; kapperszaken, mode,
schoonheidssalons, consultatie- en adviesbureaus) en industrie, water en
energie;
-
onderwijs, muziek, kunst, cultuur
en wetenschappen/onderzoek/innovatie en geschiedenis
-
gezondheidszorg, milieu,
maatschappelijk welzijn;
-
planning- en ruimtelijke
ordening/ontwikkeling; gebiedsontwikkeling; bouw; volkshuisvesting en
woningbouw;
-
infrastructuur: energie, weg-
en waterbouw, verkeer, vervoer en transport;
-
technologie, elektronische
snelweg, telefonie en ICT
-
journalistiek, media en
programma maken (vooral lokale media), documentaire maken;
-
wet- en regelgeving;
-
justitie en politie;
-
jeugdzorg;
-
technische en verplegende
beroepen;
-
in de sfeer van personeel- en
organisatieontwikkeling, competentie denken, capaciteitsontwikkeling human
resource en competentiemanagement;
-
financiën en belastingen;
-
sportontwikkeling;
-
natuur, milieu en (eco)toerisme
Slechts een greep uit de beschikbare expertise in Nederland onder de
Surinaamse Diaspora. Surinaamse Diaspora Gemeenschap(pen) die veel verstand
hebben van Internationale (Ontwikkeling)samenwerking en de kunst van
netwerkontwikkeling, relatiebeheer en lobby strategieën verstaan, zodat op elk
willekeurig terrein gewenste expertise kan worden ingezet.
[1]
CBS:2026
[2]
Volgens cijfers van het Planbureau woonden er in 2007 ongeveer 166.000
Surinamers van Afrikaanse afkomst (creolen zoals ze worden betiteld in
beleidsdocumenten)
Ik zou een al te
rooskleurig beeld schetsen als ik niet zou vermelden dat er ook in Nederland
problemen zijn in de zin van langdurig werkzoekende Surinamers of omdat zij te
laag zijn opgeleid om in aanmerking te komen voor de beschikbare vacatures
en/of omdat zij een te lange afstand hebben tot de arbeidsmarkt vanwege hun
mentale en/of psychische situatie. Institutionele discriminatie schijnt ook een
van de oorzaken te zijn dat zwarte studenten geen stageplaats kunnen
bemachtigen en hoog opgeleiden geen baan op hun niveau.
-
Project Voorlichting en informatie
Kan door middel van een voorlichtingscampagne die begrijpelijk en
verstaanbaar is voor alle categorieën van de Surinaamse bevolking enerzijds en
de Surinaamse Diaspora anderzijds.
De voorlichting en communicatiekanalen zijn afgestemd op een breed publiek.
Naast berichtgeving via de eigen door Suriname te creëren website en de media
kan gebruik worden gemaakt van netwerken, dagbladen, radio en tv en ander
vormen van voorlichting bijvoorbeeld de sociale media. Elk Surinaams
departement beschikt over een voorlichter met een slagvaardig gerichte houding
die klaar staat om bellers telefonisch te woord te staan en of schriftelijk
antwoord te geven op schriftelijk gestelde vragen. Een speciale infolijn kan
deel uitmaken van de voorlichtingscampagne.
.JPG)
