MAX GHAZI NIEUWS

Column

De gemiste kans na de val van de Berlijnse Muur

Door Max Ghazi/ Internationale Politiek

In 1989 viel de Val van de Berlijnse Muur.
Dat was een groot moment. Europa werd weer één. De Koude Oorlog liep ten einde. Veel mensen dachten: nu komt er vrede.

Maar achteraf stel ik een simpele vraag.

Waarom hebben Europa en Amerika Rusland toen niet echt binnengehaald als partner?
Waarom mocht Rusland geen lid worden van de NAVO?

Dat was een kruispunt in de geschiedenis. Een moment waarop alles nog open lag.

Wat als Rusland erbij hoorde?

Na het einde van de Sovjet-Unie waren er gesprekken. Er was contact. Er kwam zelfs een NAVO-Rusland Raad. Maar echte integratie bleef uit. In plaats daarvan schoof de NAVO steeds verder op naar het oosten.

Wat als men toen had gekozen voor echte samenwerking?

Misschien was er meer vertrouwen geweest. Minder angst. Minder wantrouwen.

Misschien was Vladimir Putin dan nooit zo sterk geworden.
Misschien voelde Rusland zich dan geen land dat buiten de deur werd gehouden.

Een land dat zich buitengesloten voelt, gaat vaak zijn eigen weg zoeken. Soms hard.

En China dan?

Als Rusland zich had verbonden aan Europa, dan stond China er anders voor. Misschien meer alleen. Misschien minder snel richting een hechte samenwerking met Moskou.

De opkomst van BRICS als alternatief machtsblok had er dan mogelijk anders uitgezien. Misschien kleiner. Misschien minder scherp tegenover het Westen.

Dat weten we niet zeker. Maar het is een gedachte die het bespreken waard is.

Idealisten en realisten

Europa koos na 1989 voor uitbreiding en democratie. Dat was begrijpelijk. Maar soms vraagt stabiliteit ook om het meenemen van voormalige tegenstanders in plaats van ze op afstand te houden.

We moeten eerlijk durven vragen:
Zorgt uitsluiting voor veiligheid? Of juist voor nieuwe spanningen?

Vandaag zien we een wereld met blokvorming, oorlogen, energieconflicten en economische strijd. Misschien had een andere keuze in 1989 een ander Europa opgeleverd. Minder verdeeld. Minder wantrouwend.

Het kan nog

Geschiedenis is geen gesloten boek. De wereld verandert steeds.

Er kan nog steeds worden gekozen voor samenwerking in plaats van tegenover elkaar staan. Dat vraagt moed. In Washington. In Brussel. In Moskou. In Beijing.

Dit is geen nostalgie. Dit is nadenken over gemiste kansen en nieuwe kansen.

De vraag is niet wie er won in 1989.
De vraag is of we sindsdien de juiste keuzes hebben gemaakt voor echte, blijvende vrede.

Ik wacht op een antwoord van Amerika en Europa.
Niet om ruzie te maken.
Maar om te praten.

Max Ghazi Nieuws  Voor wereldvrede
God bless the world. Peace.

Email: info@maxghazigroup.nl



Populaire posts van deze blog