MAX GHAZI NIEUWS
Column
De gemiste
kans na de val van de Berlijnse Muur
Door Max Ghazi/ Internationale Politiek
In 1989 viel de Val van de Berlijnse Muur.
Dat was een groot moment. Europa werd weer één. De Koude Oorlog liep ten einde.
Veel mensen dachten: nu komt er vrede.
Maar achteraf stel ik een simpele vraag.
Waarom hebben Europa en Amerika Rusland toen niet
echt binnengehaald als partner?
Waarom mocht Rusland geen lid worden van de NAVO?
Dat was een kruispunt in de geschiedenis. Een
moment waarop alles nog open lag.
Wat als
Rusland erbij hoorde?
Na het einde van de Sovjet-Unie waren er
gesprekken. Er was contact. Er kwam zelfs een NAVO-Rusland Raad. Maar echte
integratie bleef uit. In plaats daarvan schoof de NAVO steeds verder op naar
het oosten.
Wat als men toen had gekozen voor echte
samenwerking?
Misschien was er meer vertrouwen geweest. Minder
angst. Minder wantrouwen.
Misschien was Vladimir Putin dan nooit zo sterk
geworden.
Misschien voelde Rusland zich dan geen land dat buiten de deur werd gehouden.
Een land dat zich buitengesloten voelt, gaat vaak
zijn eigen weg zoeken. Soms hard.
En China dan?
Als Rusland zich had verbonden aan Europa, dan
stond China er anders voor. Misschien meer alleen. Misschien minder snel
richting een hechte samenwerking met Moskou.
De opkomst van BRICS als alternatief machtsblok
had er dan mogelijk anders uitgezien. Misschien kleiner. Misschien minder
scherp tegenover het Westen.
Dat weten we niet zeker. Maar het is een gedachte
die het bespreken waard is.
Idealisten en
realisten
Europa koos na 1989 voor uitbreiding en
democratie. Dat was begrijpelijk. Maar soms vraagt stabiliteit ook om het
meenemen van voormalige tegenstanders in plaats van ze op afstand te houden.
We moeten eerlijk durven vragen:
Zorgt uitsluiting voor veiligheid? Of juist voor nieuwe spanningen?
Vandaag zien we een wereld met blokvorming,
oorlogen, energieconflicten en economische strijd. Misschien had een andere
keuze in 1989 een ander Europa opgeleverd. Minder verdeeld. Minder wantrouwend.
Het kan nog
Geschiedenis is geen gesloten boek. De wereld
verandert steeds.
Er kan nog steeds worden gekozen voor
samenwerking in plaats van tegenover elkaar staan. Dat vraagt moed. In
Washington. In Brussel. In Moskou. In Beijing.
Dit is geen nostalgie. Dit is nadenken over
gemiste kansen en nieuwe kansen.
De vraag is niet wie er won in 1989.
De vraag is of we sindsdien de juiste keuzes hebben gemaakt voor echte,
blijvende vrede.
Ik wacht op een antwoord van Amerika en Europa.
Niet om ruzie te maken.
Maar om te praten.
Max
Ghazi Nieuws Voor wereldvrede
God bless the world. Peace.
Email:
info@maxghazigroup.nl

